وهابیت

تولد علی بن ابیطالب(ع) در کعبه:

۱ . حاکم نیشابوری (۴۰۵هـ) :

فقد تواترت الأخبار أن فاطمة بنت أسد ولدت أمیر المؤمنین علی بن أبی طالب کرم الله وجهه فی جوف الکعبة .(3)

روایات متواترى وارد شده که فاطمه بنت اسد ، امیرمؤمنان على بن ابى طالب – کرم الله وجهه – را در داخل کعبه به دنیا آورده است .

۲ . شاه ولی الله دهلوی (متوفای ۱۱۷۶هـ) :

وی در کتاب ازالة الخفاء عن خلافة الخلفاء در مناقب امیر مؤمنان علیه السلام می‌نویسد :
و از مناقب وی رضی الله عنه که در حین ولادت او ظاهر شد یکی آن است که در جوف کعبه معظمه تولد یافت. (4)

۳ . سبط ابن جوزی(متوفای ۶۵۴هـ) :
وروی أن فاطمة بنت أسد کانت تطوف بالبیت وهی حامل بعلی (ع) فضربها الطلق ففتح لها باب الکعبة فدخلت فوضتعه فیها .(5)
روایت شده است که فاطمه بنت أسد ، در حالی که باردار بود ، خانه خدا را طواف می‌کرد ، درد زایمان او را فراگرفت ، در خانه کعبه به روی او باز شد ، پس داخل خانه کعبه شد و فرزندش را به دنیا آ‌ورد .

۴ . مسعودی (متوفای۳۴۶هـ) :
علی بن الحسین مسعودی ، مورخ و ادیب مشهور شافعی مذهب در باره ولادت امیر مؤمنان علیه السلام در خانه کعبه می‌فرماید:
وکان مولده فی الکَعبة .(6)
محل تولد علی علیه السلام ، خانه کعبه است .

علی (ع) اولین مسلمان:

((( اولین کسی که مسلمان شد علی بن ابیطالب بود)))

عن زید بن أرقم قال : ” أول من أسلم على(7)

در آخر این پست شما را به یک روایت دعوت می کنم. زیرا شنیدن فضایل علی بن ابیطالب(ع) عبادت است:

مسلم نیشابوری در صحیح خود این روایت را نقل می‌کند :
حَدَّثَنَا قُتَیْبَةُ بْنُ سَعِیدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ عَبَّادٍ وَتَقَارَبَا فِی اللَّفْظِ قَالَا حَدَّثَنَا حَاتِمٌ وَهُوَ ابْنُ إِسْمَعِیلَ عَنْ بُکَیْرِ بْنِ مِسْمَارٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِی وَقَّاصٍ عَنْ أَبِیهِ قَالَ أَمَرَ مُعَاوِیَةُ بْنُ أَبِی سُفْیَانَ سَعْدًا فَقَالَ مَا مَنَعَکَ أَنْ تَسُبَّ أَبَا التُّرَابِ فَقَالَ أَمَّا مَا ذَکَرْتُ ثَلَاثًا قَالَهُنَّ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ فَلَنْ أَسُبَّهُ لَأَنْ تَکُونَ لِی وَاحِدَةٌ مِنْهُنَّ أَحَبُّ إِلَیَّ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ :
سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَقُولُ لَهُ خَلَّفَهُ فِی بَعْضِ مَغَازِیهِ فَقَالَ لَهُ عَلِیٌّ یَا رَسُولَ اللَّهِ خَلَّفْتَنِی مَعَ النِّسَاءِ وَالصِّبْیَانِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَکُونَ مِنِّی بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نُبُوَّةَ بَعْدِی وَسَمِعْتُهُ یَقُولُ یَوْمَ خَیْبَرَ لَأُعْطِیَنَّ الرَّایَةَ رَجُلًا یُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَیُحِبُّهُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ قَالَ فَتَطَاوَلْنَا لَهَا فَقَالَ ادْعُوا لِی عَلِیًّا فَأُتِیَ بِهِ أَرْمَدَ فَبَصَقَ فِی عَیْنِهِ وَدَفَعَ الرَّایَةَ إِلَیْهِ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَلَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَةُ :
{ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکُمْ }
دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ عَلِیًّا وَفَاطِمَةَ وَحَسَنًا وَحُسَیْنًا فَقَالَ اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلِی .(8)

عامر بن سعد بن ابى وقّاص ، از پدرش روایت کرده است که در یکى از روزها ، معاویة بن ابى سفیان به سعد دستور داد [تا به حضرت على بن ابیطالب علیه السّلام ناسزا بگوید! «سعد» از دستور او سرپیچى کرد ] .

معاویه ، از وى پرسید : به چه سبب على را آماج ناسزا و دشنامت قرار نمی دهی ؟ سعد گفت : بخاطر آن که سه فضیلت از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در شأن على علیه السّلام شنیده ام که با توجه به آن ها، هیچگاه به سبّ و دشنام آن حضرت ، اقدام نمی ‏کنم و هر گاه یکى از آن ها براى من بود ، بهتر و ارزنده ‏تر از شتران سرخ مو بود که در اختیار من باشد .

1- در کارزارى ، رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله ، حضرت على علیه السّلام را به جانشینى خود ، در مدینه باقى گذاشت و حضرت على علیه السّلام به عرض رسانید : یا رسول الله ! مرا به خلافت بر زنان و کودکان گماشته ای ؟! رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله در پاسخ او ، فرمود : آیا خرسند نیستى از این که جایگاه تو نسبت به من ، همانند جایگاه هارون ، به حضرت موسى علیه السّلام باشد ؛ با این تفاوت که پس از من پیغمبرى مبعوث نمی ‏شود.

2-  در جنگ خیبر ، از رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله شنیدم ، می ‏فرمود : پرچم اسلام را به دست کسى می‌دهم که خدا و رسول را دوست می دارد و خدا و رسول هم ، او را دوست می ‏دارند ! از شنیدن این سخن همه ما در انتظار این که این فضیلت بزرگ نصب ما گردد ، سر از پا نمی شناختیم ، همان زمان رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله على را به حضور طلبید . على علیه السّلام را در حالى به حضور حضرت رسول اکرم صلّى اللّه علیه و آله شرف یاب شد که به درد چشم دچار بود ، رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله آب دهان مبارک را بر چشم حضرت على علیه السّلام مالید ، دیدگانش شفا یافت و پرچم اسلام را که یادبود نصرت الهى بود ، به دست او سپرد و از برکت وجود حضرت على علیه السّلام ، فتح و پیروزى نصیب اسلام شد .

3- هنگامى که آیه مباهله ( فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ ؛ آل عمران / ۶۱ ) نازل شد ، رسول خدا صلّى اللّه علیه و آله ، حضرت على علیه السّلام و حضرت فاطمه و امام حسن و امام حسین علیهم السّلام را به حضور طلبید و فرمود : بار پروردگارا! اینان اهل بیت من هستند .

مگر عقل شما نمی گوید، شخص افضل باید بر مفضول برتری داشته باشد؟ پس چرا علی بن ابیطالب (افضل) بر برخی دیگران که مفضول هستند، نزد اهل سنت برتری ندارد؟

پي نوشت:

(١)-المستدرك - الحاكم النيسابوري - ج 3 - ص 107- طبعة مزيدة بفهرس الأحاديث الشريفة/نظم درر السمطين - الزرندي الحنفي - ص 80/تفسير الثعلبي - الثعلبي - ج 4 - ص 81- دار إحياء التراث العربي/تاريخ مدينة دمشق - ابن عساكر - ج 42 - ص 418- دارالفکر/الكامل في التاريخ - ابن الأثير - ج 3 - ص 399- دار صادر/المناقب - الموفق الخوارزمي - ص 11- مؤسسة النشر الإسلامي/مطالب السؤول في مناقب آل الرسول (ع) - محمد بن طلحة الشافعي - ص 172- دار الأسوة
(2)- ينابيع المودة لذوي القربى - القندوزي - ج 1 - ص 9- دار الأسوة/فتح الباري - ابن حجر - ج 7 - ص 57- دار المعرفة/تحفة الأحوذي - المباركفوري - ج 10 - ص 144- دار الكتب العلمية.
(3)- النیسابوری ، محمد بن عبدالله أبو عبدالله الحاکم (متوفای۴۰۵ هـ) ، المستدرک على الصحیحین ، ج ۳ ، ص ۵۵۰ ، تحقیق : مصطفى عبد القادر عطا ، ناشر : دار الکتب العلمیة – بیروت ، الطبعة : الأولى ، ۱۴۱۱هـ – ۱۹۹۰م  .
(4)- دهلوی ، شاه ولى الله مشهور به محدث هند (متوفای ۱۱۸۰هـ) ، إزالة الخفاء عن خلافة الخلفاء ، ج ۴ ، باب : اما مآثر امیرالمؤمنین وامام اشجعین اسد الله الغالب علی بن ابی طالب رضی الله عنه ، تصحیح و مراجعه: سید جمال الدین هروى .
(5)- سبط بن الجوزی الحنفی ، شمس الدین أبوالمظفر یوسف بن فرغلی بن عبد الله البغدادی ، تذکرة الخواص ، ص ۲۰ ، ناشر : مؤسسة أهل البیت  ـ  بیروت ، ۱۴۰۱هـ ـ ۱۹۸۱م .
(6)- المسعودی ، أبو الحسن على بن الحسین بن على (متوفای۳۴۶هـ) ، مروج الذهب ، ج ۱ ، ص ۳۱۳ .
(7)- سنن الترمذی – الترمذی – ج ۵ – ص ۳۰۶؛ فضائل الصحابة – النسائی – ص ۱۳؛ السنن الکبرى – البیهقی – ج ۶ – ص ۲۰۷؛ مجمع الزوائد – الهیثمی – ج ۹ – ص ۱۰۲؛ تحفة الأحوذی – المبارکفوری – ج ۱۰ – ص ۱۶۴؛ المصنف – عبد الرزاق الصنعانی – ج ۱۱ – ص ۲۲۷؛ الآحاد والمثانی – الضحاک – ج ۱ – ص ۱۵۱؛ کتاب الأوائل – ابن أبی عاصم – ص ۳۶؛ السنن الکبرى – النسائی – ج ۵ – ص ۴۴؛ السنن الکبرى – النسائی – ج ۵ – ص ۱۰۶.

(8)- صحیح مسلم ، ج۷ ، ص۱۲۰ ، کتاب فضائل الصحابة ، باب من فضائل علی بن أبی طالب رضی الله عنه – دارالفکر